مطالعه‌ای، بیماری لثه رو با آسیب ماده‌ی سفید توی مغز مرتبط می‌دونه!

سلامت ضعیف توی یک قسمت از بدن اغلب منجر به مشکلاتی توی جاهای دیگه می‌شه. یک مطالعه‌ی جدید، بیماری لثه رو با افزایش خطر آسیب به ماده‌ی سفید مغز، که سیگنال‌ها رو توی سیستم عصبی مرکزی منتقل می‌کنه، مرتبط می‌دونه.

این یافته‌ها قطعی نیستن، اما نشون می‌دن که التهاب مداوم توی دهان می‌تونه به مغز هم آسیب بزنه – و اینکه رعایت بهداشت دهان و دندان ممکنه به سلامت ماده‌ی سفید مغز و همچنین لثه‌ها و دندان‌ها کمک کنه.

محققان پشت این مطالعه، به رهبری تیمی از دانشگاه کارولینای جنوبی، به طور خاص به هایپراینتنسیتی‌های ماده‌ی سفید (WMHs) علاقه‌مند بودن. این‌ها نشانگرهای کلیدی بیماری عروق کوچک مغزی (CSVD) هستن، که رگ‌های خونی مغز رو تحت تأثیر قرار می‌ده و احتمال سکته و زوال شناختی رو افزایش می‌ده.

سویک سن (Souvik Sen)، متخصص مغز و اعصاب عروقی در دانشگاه کارولینای جنوبی، می‌گه: «این مطالعه یک ارتباط بین بیماری لثه و هایپراینتنسیتی‌های ماده‌ی سفید رو نشون می‌ده، که نشون می‌ده سلامت دهان ممکنه توی سلامت مغز نقشی داشته باشه که ما تازه شروع به درک اون کردیم.»

این تیم آزمایش‌های دندانی و اسکن‌های مغزی ۱,۱۴۳ شرکت‌کننده‌ی بزرگسال رو بررسی کردن و متوجه شدن کسانی که بیماری لثه یا بیماری پریودنتال داشتن (۸۰۰ نفر از این گروه) میانگین حجم بالاتری از WMHs داشتن: ۲.۸۳ درصد از کل حجم مغز، در مقایسه با ۲.۵۲ درصد.

بعد از در نظر گرفتن سایر عواملی که می‌تونن روی این شرایط سلامتی تأثیر بذارن، داده‌ها نشون داد که افراد مبتلا به بیماری لثه ۵۶ درصد بیشتر احتمال داشت که توی زیرمجموعه‌ی شرکت‌کنندگانی با بیشترین آسیب ماده‌ی سفید قرار بگیرن.

این موضوع علت و معلول مستقیم رو نشون نمی‌ده، و همچنین باید توجه داشت که بعضی از نشانگرهای دیگه‌ی CSVD توی این مطالعه هیچ ارتباطی با بیماری لثه نشون ندادن. با این حال، آمار به اندازه‌ی کافی نشان‌دهنده هستن که تحقیقات بیشتر رو توجیه کنه.

سن می‌گه: «بیماری لثه قابل پیشگیری و درمانه. اگه مطالعات آینده این ارتباط رو تأیید کنن، می‌تونه راه جدیدی برای کاهش بیماری عروق کوچک مغزی از طریق هدف قرار دادن التهاب دهان ارائه بده.»

WMHs، علاوه بر اینکه با CSVD مرتبط هستن، اغلب با افزایش سن هم زیاد می‌شن. تصور می‌شه حضور اون‌ها نشان‌دهنده‌ی آسیب‌های زمینه‌ای توی مغز باشه که می‌تونه روی توانایی‌هایی مثل تعادل، یادآوری حافظه و استدلال تأثیر بذاره.

اینکه چطور بیماری لثه می‌تونه این وضعیت رو تشدید کنه، مشخص نیست، اما شواهد فزاینده‌ای وجود داره که التهاب مزمن – جایی که سیستم ایمنی بدن برای محافظت از خودش وارد عملکرد مضر بیش از حد می‌شه – می‌تونه بین شرایط و بین قسمت‌های بدن پخش بشه.

بعضی از همین محققان هم اخیراً مطالعه‌ای رو منتشر کردن که ارتباطی بین هر دو بیماری لثه و حفره‌های دندان، و داشتن خطر بالاتر سکته پیدا کرده. این ارتباط‌ها تأکید می‌کنن که سلامت دهان چقدر مهمه.

با توجه به اینکه تقریباً نیمی از بزرگسالان توی آمریکا نوعی از بیماری لثه رو دارن، مقابله با اون مشکل می‌تونه مزایای جانبی برای سلامت عمومی هم داشته باشه. با این حال، محققان این احتمال رو هم مطرح می‌کنن که عوامل خطر مشترک برای سلامت عروق خونی ممکنه روی هر دو لثه و مغز تأثیر بذارن.

سن می‌گه: «در حالی که تحقیقات بیشتری برای درک این رابطه لازمه، این یافته‌ها به شواهد فزاینده‌ای اضافه می‌کنه که سالم نگه داشتن دهان ممکنه به داشتن مغز سالم‌تر کمک کنه.»

لينک منبع